Wyjazd na wycieczkę szkolną czy kolonię to zawsze przygoda i ogromna ekscytacja. Ale i stres…Zarówno dla Rodziców, jak i dzieci. Jak zatem możemy wspomóc nasze pociechy, aby cały pobyt, który przecież zaczyna się od wejścia do autokaru, był dla dziecka czasem radości i zabawy?
Po pierwsze – bezpieczeństwo. O tym zawsze mówi kierowca lub pilot przed ruszeniem, mówią wychowawcy lub konwojenci w drodze na kolonię. Ale my, Rodzice, również uprzedźmy dzieci, jak ważną (oraz wymaganą przepisami) sprawą jest zapięcie pasów oraz zakaz spożywania jedzenia podczas drogi. W przypadku nagłego hamowania, lub po prostu zadławienia się np. kawałkiem ciastka czy kanapki, nieszczęście gotowe. Dlatego kierowcy autokarów planują postoje, na których można spożyć przygotowane lub zakupione produkty.
Równie ważną sprawą, szczególnie dla dzieci z chorobą lokomocyjną jest podanie dziecku odpowiedniego leku. Pamiętajmy też, iż zgodnie z przepisami, kadra wychowawcza nie może podawać dzieciom leków (chyba, że w kadrze jest opieka medyczna). Może to zrobić tylko na wyraźne życzenie (najlepiej pisemne) Rodziców. Jeśli dziecko ma chorobę lokomocyjną – podajmy lek, ustalmy też z opieką, aby mogło siedzieć bliżej wychowawcy i przednich drzwi.
Nie dawajmy dzieciom na drogę słodkich napojów czy czekoladowych batonów lub chipsów…Te produkty nie działają dobrze na układ pokarmowy. Zawsze lepszym wyborem jest woda i kanapka.
Zwróćmy uwagę, czy dziecko ubrane jest w wygodne ubrania (np.dresy, buty sportowe, strój „na cebulkę”), czy daliśmy, w razie przewidywanej niepogody kurtkę przeciwdeszczową.
Zaopatrzmy dziecko w rzeczy, które pomogą mu spędzić te kilka godzin przyjemnie – czasem jest to ulubiona podusia, książka czy gra, maskotka…
Porozmawiajmy z dzieckiem o przebiegu podróży – jak długo będzie trwała, czy będą przerwy, co ciekawego czeka na miejscu.
W przypadku pierwszej dłuższej podróży uspokójmy dziecko, podkreślając, że w autokarze będzie opiekun.
Powiedzmy dzieciom, że muszą pilnować swoich rzeczy– telefonów, power banków, plecaczka, poduszki, bluzy…Dziecko często zaaferowane wysiadaniem, zarówno na postoju, jak i w miejscu docelowym, zapomina o tym.
A przede wszystkim rozmawiajmy – opowiedzmy, jak to było gdy sami byliśmy uczniami i jechaliśmy na kolonię lub wycieczkę. Jak szybko zleci czas, gdy dzieci będą ze sobą rozmawiały lub zajmą się wspólną zabawą. Zapewnijmy, że czas wyjazdu, to czas odpoczynku, zabawy i możliwość poznania nowych miejsc.
